مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[شکوفـہ بـھـاری]

یک شهر شاهدند بسی عاشقت شدم
درگیر با تو شد همه ذرات هستی‌ام

مباش غره به علم و عمل، فقیه! مدام
که هیچکس ز قضاى خداى جان نبرد

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

دل بر سر عهد استوار خویشست
جان در غم تو بر سر کار خویشست

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دل بر سر عهد استوار خویشست
جان در غم تو بر سر کار خویشست

تا ز وصف رخ زیبای تو ما، دم زده‌ایم
ورق گل خجل است از ورق دفتر ما

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

ای چشم خرد حیران در منظر مطبوعت
وی دست نظر کوتاه از دامن ادراکت

 

[شکوفـہ بـھـاری]

ای چشم خرد حیران در منظر مطبوعت
وی دست نظر کوتاه از دامن ادراکت

تا مرا عین عشق مفهوم است
سر علمم به عشق معلوم است

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

تو در کنار خودت نیستی نمی‌دانی
که در کنار تو بودن چه عالمی دارد

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تو در کنار خودت نیستی نمی‌دانی
که در کنار تو بودن چه عالمی دارد

دل که دلبر دید کی ماند ترش
بلبلی گل دید کی ماند خمش

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

شوق تو در دلم از وصل تو افزونی یافت
چه طبیبی که کنی درد بدرمان تازه

 

[شکوفـہ بـھـاری]

شوق تو در دلم از وصل تو افزونی یافت
چه طبیبی که کنی درد بدرمان تازه

هر چه می‌بینی به نور او نگر
نور او در دیدهٔ بینا بجو

 

[تهمتن]

ویرانهٔ تن از چه ره آباد میکنی
معمورهٔ دلست که ویران نمی‌شود​