آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرس
آن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس
سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت
آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرس
آن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس
زین خلق پر شکایت گریان شدم ملول
آن های هوی و نعره مستانم آرزوست
یکبار دل ز ما صنمی آشنا نبردتکیه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف
مگر اسباب بزرگی همه آماده کنی
مرحبا ای پیکِ مشتاقان بده پیغامِ دوستیکبار دل ز ما صنمی آشنا نبرد
دایم به داغ مردم بیگانه سوختیم
تو عروسِ کسی اگر بشویمرحبا ای پیکِ مشتاقان بده پیغامِ دوست
تا کُنم جان از سرِ رغبت فدای نامِ دوست