پارت اول
بند اول:
من گمان میکنم تمام داشتهی آسمان رنگهای روشن و زیبایش است، لونی که به آن جلال و عظمت میبخشد و بدون شک خورشید! این شگفتیِ سوزان و عبور پرتوهای خوشرنگ و پرنورش از میان ابرهای سفید و پراکندهی سقفِ زمین است. ابرهایی که گاه آرام و بااُبهت بر روی بام جهان قدم برمیدارند؛ منظم، برنامهریزی شده و بسیار موقر؛ اما امان از آن روزهایی که اسفنجهای تیره گریبانشان را میگیرند. روز تاریک میشود، حال و هوایش میگیرد و آنگاه آسمان به حال خود میگرید. عجیب است! اما این اشکها برای ما بسیار زیباست.
· تمام داشتهی آسمان: «داشته» بهعنوان اسم، به معنای دارایی و سرمایه است. «داشتهی آسمان» یعنی آنچه آسمان دارد. درست است اما کمی شاعرانه است.
· لونی که به آن جلال و عظمت میبخشد: «لون» عربی است و در فارسی «رنگ» رایجتر است. «لونی» یعنی رنگی. با توجه به لحن شاعرانه، قابل قبول است.
· بااُبهت: «با ابهت» (دو کلمه) صحیح است. «بااُبهت» غلط است.
· برنامهریزی شده: «برنامهریزیشده» (با دو نیمفاصله) بهتر است.
· موقر: یعنی باوقار و سنگین. درست است.
· اسفنجهای تیره: استعاره از ابرهای تیره. درست است.
· حال و هوایش میگیرد: یعنی گرفته و غمگین میشود. درست است.
· میگرید: «میگرید» (با نیمفاصله) یعنی گریه میکند.
· این اشکها برای ما بسیار زیباست: «اشکها» جمع است، فعل باید جمع باشد: «زیبا هستند» یا «زیباست» اگر اشکها را یک پدیده واحد در نظر بگیریم، قابل قبول است.
بند دوم:
امروز هم از آن روزهاست! از هنگام طلوع خورشیدِ کم جان باران شدیدی میبارد؛ چنان که گویی قصد دارد سیاهیها را با تمام قدرت بشوید اما به گمانم از عمق این تیرگی خبر ندارد! دانههای درشتش به شیشههای سالن ضربه میزند و آهنگی یکنواخت مینوازد؛ ترانهای از جنس غم به گوشم میرسد، از دل غصهای که امروز برایم مبهم است! شبیه به یک علامت سوال. آیا باید غمگین باشم؟ یا خرسند؟ و یا درست مثل این دم بی تفاوت؟ علامت سوال آزاردهنده است اما امروز عمیقا در درونم وجود دارد.
· خورشیدِ کم جان: «کمجان» (با نیمفاصله) یعنی بینور و ضعیف.
· بشوید اما: بعد از «بشوید» ویرگول لازم است: «بشوید، اما»
· دانههای درشتش: یعنی قطرات درشت باران.
· دم بی تفاوت: «دم» به معنای لحظه. «بیتفاوت» (با نیمفاصله) صحیح است.
· عمیقا: «عمیقاً» (با تنوین) یا «عمیقا» (بدون تنوین) هر دو رایج است.
بند سوم (دیالوگ):
· به چیزی نیاز نداری افروز جون؟
نگاهم را به سوی زنی غریبه چرخاندم که مادرم را مخاطب قرار داده است. افروز درست کنارم نشسته و آرام و باوقار گاه با دستمال کاغذی در دستش بازی میکند؛ درواقع تمام تلاشش را میکند که فغان نزند و در مقابل سیل عظیمی از آدمهای غریبه مویه نکند.
· افروز جون: «جون» در محاوره بهجای «جان» برای صدا زدن استفاده میشود. در دیالوگ قابل قبول است.
· مخاطب قرار داده است: «مخاطب قرار داده» (با نیمفاصله).
· باوقار: «باوقار» (با نیمفاصله) یا «با وقار» (دو کلمه).
· فغان نزند و مویه نکند: «فغان» و «مویه» هر دو به معنای ناله و زاری هستند. این تکرار برای تأکید است و درست مینماید.
بند پنجم:
به جز آوای پرشور باران، فضای سالن تقریبا ساکت است. تمام ردیفهای صندلیهای یکدست از آدمهای مختلف پر شدهاند و کمتر جای خالی دیده میشود. دورتادور این فضا دسته گلهای اعیانیِ زنبق، رز، گلایل، میخک دیده میشود که همگی برای عرض تسلیت تقدیم شدهاند.
· پرشور: «پرشور» (با نیمفاصله) یعنی پر هیاهو.
· یکدست: یعنی یک شکل و یکنواخت. درست است.
· دسته گلهای اعیانی: «دستهگلهای اعیانی» (با نیمفاصله) یعنی گلهای مجلل و گرانقیمت.
· زنبق، رز، گلایل، میخک: نام گلها با ویرگول از هم جدا شدهاند. درست است.
بند ششم:
من و مادرم به تنهایی بر سر یک میز در راس سالن نشستهایم. او شبیه به نامش زیباست و خبر دارم روزگار جوانیاش گاه و بیگاه یاغی میشد! اما اکنون دیگر خبری از شور و اشتیاق و آن جسارتِ برنایی نیست. امروز جامهی سیاه به طرز بی رحمانهای زیبایش کرده و رخسارهی بی عیب و نقصش مثل همیشه غم درونش را پنهان میکند.
در راس سالن: «در رأس سالن» (با همزه) یعنی در صدر و بالای سالن.
· گاه و بیگاه: «گاهوبیگاه» (با نیمفاصله) یا «گاه و بیگاه».
· یاغی میشد: یعنی سرکش و ناآرام بود.
· جسارتِ برنایی: «برنایی» به معنای جوانی. جسارت جوانی.
· بی رحمانهای: «بیرحمانهای» (با نیمفاصله) یعنی به شکلی بیرحم.
· بی عیب و نقص: «بیعیبونقص» (با نیمفاصله) یا «بی عیب و نقص» (سه کلمه).
بند هفتم:
افروز یا بهتر است نام کاملش را بگویم؛ دل افروز! چشمهای کشیدهی سیاه دارد با موهای برهنه و بلندی که با ابریشم تفاوت چندان ندارد. رخسارهاش چنان سفید است که اگر رژلب سرخی به لبهای خوش نگارش نزند با مردگان تفاوت ندارد.
· دل افروز: «دلافروز» (با نیمفاصله) یک نام است.
· خوش نگارش: «خوشنگار» (با نیمفاصله) یعنی زیبا و خوشترکیب. «لبهای خوشنگارش» یعنی لبهای زیبایش.
جنبه وضعیت پیشنهاد
فضاسازی عالی – باران، تاریکی، سکوت سالن، همه دست به دست هم دادهاند تا فضای غمآلود خلق شود همین مسیر را ادامه دهید
زبان و لحن ادبی و شاعرانه، اما در مواردی کمی پیچیده تعادل را حفظ کنید تا مخاطب عام هم بتواند با متن ارتباط برقرار کند
شخصیتپردازی مادر (دلافروز) به زیبایی توصیف شده؛ هم ظاهر و هم درونش این روند را برای سایر شخصیتها هم ادامه دهید
غلطهای املایی یک مورد «بااُبهت» اصلاح شود
نیمفاصله در بسیاری از جاها رعایت نشده به کاربرد نیمفاصله در افعال (میشود، میبارد) و ترکیبها (بیرحمانه، دلافروز) توجه کنید
نقطهگذاری خوب است – استفاده از علامت تعجب و سهنقطه بهجا است
