اختصاصی ترآ

[-Taraneh]

« مثل ممنوعه‌ترین عشق، پر از پرسش‌ گُنگ
دل به‌دریا زده ماهی، وسط شیشهٔ تُنگ!

 

[-Taraneh]

این عشق چه دارد که همه عالم و آدم ،
از عشق پشیمانند و بی عشق پریشان . .

 

[-Taraneh]

کم سرزنشت می‌کنم ای دل که به هر حال
تقدیرِ تو در مسئله عشق چنین بود

 

[-Taraneh]

خاکِ کویش صد هزاران بار شیرین‌تر ز قند
شهردار محترم این کوچه‌ات دربست چند؟

 

[-Taraneh]

تو را چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟
که روزگار تو در خواب ناز می‌گذرد

 

[-Taraneh]

پرسید که دیوانه چرا عاشقِ اویی؟!
گفتم که سوالِ تو خودش عینِ جواب است

دل سردیِ معشوق نمایانگرِ عشق است
دلتنگیِ من بیشتر از حدِّ نساب است

 

[-Taraneh]

به تنهایی گرفتارند مشتی بی پناه اینجا
مسافرخانه ی رنج است یا تبعیدگاه اینجا

غرض رنجیدن ما بود از دنیا، که حاصل شد
مکن ای زندگی عمر مرا دیگر تباه اینجا

 

[-Taraneh]

وای اگر بشکند این بغض که هر شب تا صبح
از فراق تو فرو می خورم و می‌میرم!

 

[-Taraneh]

بیزارم از خموشی تقویم روی میز
وز دنگ دنگ ساعت دیوار خسته‌ام

 

[-Taraneh]

دوباره شعر گفته ام، بخوان که سرد میشود،
برس به داد قلب من ، که کوه درد میشود،

به وسعت تخیلش ، به بال واژه های خود
ببین چگونه شاعری ، فضا نورد میشود...

به داد واژه ای برس ، که جذب شعر میشود
ولی بدون حس تو ، دوباره طرد میشود . .