همگانی دورهمی نگارنده‌های انجمن | هفته سوم: هوش مصنوعی

[نیـــن ⊹]

به نام دادار دادآفرین~

این روزها هوش مصنوعی و استفاده از هوش مصنوعی یکی از معضل‌های چامعه‌ی هنرمندها و نویسنده‌ها شده،
نظر شما درمورد استفاده از هوش مصنوعی در حوزه نویسندگی چیه؟
مارو در این موضوع همراهی کنید، گفت و گو برای همگان آزاد می‌باشد.

ایده موضوع از منصوره جان @Mansi ♥​

 

[malihemalihe عضو تأیید شده است.]

عشق به نوشتن، روح نوشتن از بین رفته.
یک بار یک جمله عجیب شنیدم.
یکی بهم خصوصی پیام داد که بهم کمک کن رمان بنویسم می‌خوام پول دربیارم.
حقیقتا الان نویسنده‌های واقعی منظورمو می‌فهمن و حتی شاخ در میارن.
چون نوشتن ما دقیقا نقطه مقابل پول در آوردن.
حالا چه ربطی به هوش مصنوعی داره؟
این که استفاده از هوش مصنوعی به آدم‌های اشتباهی فرصت دیده شدن میده. و این پیش میاد که نوشته‌ها سرد و یک خطی و نامتعارف و بی‌روح‌ان!

 

[HIIIS]

مشکل اینکه هوش‌مصوعی شده ابزاری بیشتر از یک کمکی برای ایده یا اطلاعات دادن به نویسنده.
قبلاً نویسنده یک متن می‌نوشتن و می‌فرستاد به چندتا از دوستاش که نظر بدن تا ادیت کنه و الان جای اون چندنفر رو هوش‌مصنوعی با علائم‌نگارشی نادرست یا اطلاعات غلط گرفته!

 

[Cheat]

برای پول ندادن به طراح انصافا گزینه خوبیه و لا غیر

 

[سنجاقک]

واقعا چیزی که با هوش مصنوعی نوشته میشه اونقدری جالب نیست که بتونه جای نویسنده واقعی رو بگیره یا برای کسی که با استفاده از هوش مصنوعی چیزی نوشته افتخاری به وجود بیاره. حداقل الان در اون سطح نیست.

 

[.YEGANEH.]

درسته، شاید از نظر بعضی‌ها اشتباه باشه، اما در حوزه‌ی نویسندگی نمی‌شه این موضوع رو کاملاً نادرست دونست.

کمک گرفتن از هوش مصنوعی در خیلی از مواقع می‌تونه مفید باشه. همون‌طور که قبلاً نوشته‌هامون رو به یک یا چند نفر می‌دادیم تا بخونن، ویرایش کنن و ایرادهاش رو بگن، حالا این ابزار می‌تونه خیلی از ضعف‌ها، اشکالات نگارشی و حتی نقاط قوت و ضعف متن رو به ما نشون بده.

حتی وقتی برای ایده‌پردازی به بن‌بست می‌خوریم، می‌تونه کمک‌کننده باشه و مسیرهای جدیدی پیش رومون بذاره.

نوشتن همچنان بر عهده‌ی خود نویسنده است؛ اما ایده گرفتن، سؤال پرسیدن، رفع ابهام‌ها و کمک گرفتن برای حل مشکلات نوشتاری، چیزیه که می‌شه از هوش مصنوعی برای اون استفاده کرد.

نکته‌ی دیگه اینه که من بارها شاهد بودم که حتی قبل از نقد، مشاوره یا بررسی یک اثر، خیلی سریع به نویسنده گفته شده که متنش با هوش مصنوعی نوشته شده. این برخورد می‌تونه انگیزه‌ی نویسنده رو برای ادامه‌ی نوشتن کم کنه و باعث دلسردی اون بشه.

در مورد متنی که یک نویسنده خودش نوشته، نباید بدون دلیل و صرفاً بر اساس حدس، سریع قضاوت کنیم و بگیم با هوش مصنوعی نوشته شده. چنین قضاوتی هم منصفانه نیست و هم ممکنه به نویسنده آسیب بزنه.

 

[.YEGANEH.]

به نظر من هوش مصنوعی هرچقدر هم پیشرفته باشه، باز ذهن و احساس یک نویسنده رو نداره. نمی‌تونه مثل یک انسان شخصیت‌ها رو زندگی کنه، باهاشون ارتباط عاطفی بگیره یا یک داستان بلند رو پارت به پارت با همون حس، منطق و انسجامی که نویسنده در ذهنش داره ادامه بده.
هوش مصنوعی یک ابزار کمکیه، نه جایگزین نویسنده. می‌تونه در زمینه‌هایی مثل اصلاح علائم نگارشی، رفع ایرادهای نگارشی، پیدا کردن اشکالات متن، پیشنهاد ایده یا حتی کمک برای عبور از بن‌بست‌های ذهنی مفید باشه؛ اما اصل نوشتن، خلق شخصیت‌ها، ساختن فضا، انتقال احساس و پیش بردن داستان همچنان بر عهده خود نویسنده است.
نکته‌ای که نباید فراموش کنیم اینه که استفاده از هوش مصنوعی برای گرفتن مشورت یا کمک گرفتن در بعضی بخش‌ها، به این معنی نیست که کل اثر توسط هوش مصنوعی نوشته شده. همون‌طور که سال‌ها نویسنده‌ها از ویراستار، منتقد، دوستان نویسنده یا منابع مختلف کمک می‌گرفتند، امروز هم می‌تونن از این ابزار برای بهتر شدن کارشون استفاده کنن.

 

[Mansi]

سلام به همگی
حقیقتش من خودم توی خیلی از زمینه‌ها از هوش مصنوعی مشاوره می‌گیرم اما فکر می‌کنم در زمینه ادبیات و هنر باید کمی سخت‌گیرتر باشیم. برخلاف اینکه بعضی دوستان گفتن فقط در زمینه مشاوره و نگارشه -که من هم در اون حد مخالفتی ندارم- اما من شاهد بودم که بعضی‌ها کل داستان یا دلنوشته‌شون رو با هوش مصنوعی نوشتن و مخاطب عمومی هم با دیدن کلمات قلمبه سلمبه میگه چه نویسنده کار درستیه و اون نتیجۀ هوش مصنوعی رو کلی تحسین می‌کنه.
شاید این آثار هنوز قابل تشخیص باشن اما اگه فرهنگ استفاده درست از این ابزار آموزش داده نشه، در آینده بعید نیست دیگه نویسنده اصیلی وجود نداشته باشه و همه بشن هنرمندای مصنوعی.

 

[Mansi]

نکته‌ی دیگه اینه که من بارها شاهد بودم که حتی قبل از نقد، مشاوره یا بررسی یک اثر، خیلی سریع به نویسنده گفته شده که متنش با هوش مصنوعی نوشته شده. این برخورد می‌تونه انگیزه‌ی نویسنده رو برای ادامه‌ی نوشتن کم کنه و باعث دلسردی اون بشه.

یگانه جان خودت هم که سابقه داری، وقتی اینقدر واضحه که نویسنده هوش مصنوعی استفاده کرده و کسایی که در جایگاه نقد و مشاوره و... هستن همه روش اتفاق نظر دارند، مگه میشه به نویسنده گوشزد نشه؟
اتفاقا اگه قراره با این حرف انگیزه کم بشه، مشخصه همونطور که دوستان بالا اشاره کردن طرف برای پول یا معروفیت اومده سراغ نوشتن.
نویسنده‌های بزرگ دنیا کلی کارهای عجیب و سخت انجام می‌دادن که اثر خوبی خلق کنند. تالکین و مارتین برای کل ارا (دنیای خیالی‌شون) زبان جدید و الفبا و فرهنگ لغت خلق کردن، رولینگ غرق بی‌پولی و ورشکستگی بوده ولی تحملش کرده چون می‌خواسته هری پاتر رو بنویسه، زنان زیادی خودشون رو مرد جا زدن چون توی دورۀ ویکتوریایی نوشتن زن مرسوم نبوده و کلی کارهای دیگه که برای نویسنده بودن، انجام دادند.
نمی‌خوام شعارزده برخورد کنم ولی ادبیات حقیقتا یه میراث عظیمه که هرکس توش پا می‌ذاره یا باید تو سطحش شنا کنه، یا اگه می‌خواد به عمق بره سختی‌هاش رو بپذیره.
اونم ادبیات فارسی که مدت‌ها پیش خیلیی غنی‌تر از الان بوده، ولی حالا واقعا نویسنده معاصر خوب خیلی کم داریم.

 

[.YEGANEH.]

یگانه جان خودت هم که سابقه داری، وقتی اینقدر واضحه که نویسنده هوش مصنوعی استفاده کرده و کسایی که در جایگاه نقد و مشاوره و... هستن همه روش اتفاق نظر دارند، مگه میشه به نویسنده گوشزد نشه؟
اتفاقا اگه قراره با این حرف انگیزه کم بشه، مشخصه همونطور که دوستان بالا اشاره کردن طرف برای پول یا معروفیت اومده سراغ نوشتن.
نویسنده‌های بزرگ دنیا کلی کارهای عجیب و سخت انجام می‌دادن که اثر خوبی خلق کنند. تالکین و مارتین برای کل ارا (دنیای خیالی‌شون) زبان جدید و الفبا و فرهنگ لغت خلق کردن، رولینگ غرق بی‌پولی و ورشکستگی بوده ولی تحملش کرده چون می‌خواسته هری پاتر رو بنویسه، زنان زیادی خودشون رو مرد جا زدن چون توی دورۀ ویکتوریایی نوشتن زن مرسوم نبوده و کلی کارهای دیگه که برای نویسنده بودن، انجام دادند.
نمی‌خوام شعارزده برخورد کنم ولی ادبیات حقیقتا یه میراث عظیمه که هرکس توش پا می‌ذاره یا باید تو سطحش شنا کنه، یا اگه می‌خواد به عمق بره سختی‌هاش رو بپذیره.
اونم ادبیات فارسی که مدت‌ها پیش خیلیی غنی‌تر از الان بوده، ولی حالا واقعا نویسنده معاصر خوب خیلی کم داریم.

منظور من این نیست که اگر استفاده از هوش مصنوعی مشخص بود، هیچ حرفی به نویسنده زده نشه. اتفاقاً خودم هم سابقه نقد و نظارت داشتم و کم‌وبیش می‌دونم متن‌هایی که بیش از حد به هوش مصنوعی وابسته باشن چه نشونه‌هایی دارن.

حرف من بیشتر درباره نوع برخورد با نویسنده است. به جای اینکه از همون ابتدا بهش بگیم «این متن با هوش مصنوعی نوشته شده»، شاید بهتر باشه بگیم: «نویسنده عزیز، چند مورد ضعف و ایراد در اثرت دیده می‌شه که بهتره روی اون‌ها کار بشه. اگر دوست داشتی می‌تونی از مشاور یا منتقد کمک بگیری تا نقاط ضعف برطرف بشن.
حتی میشه بهش گفت: «ایده اثرت خوبه و پتانسیل داره، اما بهتره یک بار دیگه با قلم خودت بازنویسیش کنی. نگران اشکالات نگارشی یا ضعف‌های اولیه هم نباش، چون هیچ نویسنده‌ای از روز اول بی‌نقص نبوده و این چیزها با تمرین و یادگیری بهتر می‌شن.»
اگر هم جایی از کسی یا حتی از هوش مصنوعی کمک گرفته باشه، میشه محترمانه گفت که شاید بعضی از راهنمایی‌هایی که گرفته، چندان درست نبوده و بهتره بیشتر روی قلم خودش تکیه کنه.
به نظرم چنین برخوردی هم انگیزه نویسنده رو حفظ می‌کنه و هم باعث میشه به مرور کمتر به ابزارهای کمکی وابسته بشه.
واقعیت اینه که خیلی از نویسنده‌های تازه‌کار سراغ هوش مصنوعی میرن، نه لزوماً برای فریب دادن دیگران؛ گاهی چون اعتمادبه‌نفس کافی ندارن، گاهی چون فکر می‌کنن نوشته‌شون ضعیفه و می‌ترسن مورد قضاوت قرار بگیرن، و گاهی هم چون هنوز فرصت یا امکان یادگیری درست نویسندگی رو پیدا نکردن.
البته در نهایت با حرف عموی من که سال‌ها در حوزه نویسندگی و قلم فعالیت کرده موافقم؛ هیچ ابزاری جای تلاش شخصی نویسنده رو نمی‌گیره. اگر کسی واقعاً بخواد نویسنده بشه، باید خودش برای رشد قلمش وقت بذاره و تلاش کنه. اما این مسیر برای هر آدمی متناسب با شرایط خودش شکل می‌گیره و نمی‌شه همه رو با نویسندگان بزرگ و شناخته‌شده مقایسه کرد.

به همین خاطر فکر می‌کنم وجود یک مرحله مشاوره یا راهنمایی قبل از تأیید آثار (رمان و داستان و دلنوشته و شعر )می‌تونه خیلی مفید باشه. این‌طوری به جای اینکه فقط ضعف‌ها گفته بشه، فرصتی هم برای یادگیری و پیشرفت نویسنده فراهم می‌شه و نتیجه‌اش هم به نفع نویسنده است و هم به نفع کیفیت آثار.