مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[Delaram*]

اکنون که گل سعادتت پربار است
دست تو ز جام می چرا بیکار است

 

[شکوفـہ بـھـاری]

اکنون که گل سعادتت پربار است
دست تو ز جام می چرا بیکار است

توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟
من عاجز چه به تقدیر توانم کردن؟

 

[تهمتن]

ناصح مکن حدیث که صبر اختیار کن​

ما را به عشق یار ز خویش اختیار نیست​

توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟
من عاجز چه به تقدیر توانم کردن؟

 

[شکوفـہ بـھـاری]

ناصح مکن حدیث که صبر اختیار کن

ما را به عشق یار ز خویش اختیار نیست​

تو دور افتاده از ما و نگنجد شوق در نامه
بیا کز دست تو هم پیش تو پاره کنم جامه

 

[Delaram*]

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم
یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم

 

[تهمتن]

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم
یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم

من از کجا غم و شادی این جهان ز کجا
من از کجا غم باران و ناودان ز کجا​

 

[Delaram*]

این‌چنین پای مزن بر من افتاده به خاک
من همان برگ بهارم که غمت مرگم داد ؛

 

[تهمتن]

این‌چنین پای مزن بر من افتاده به خاک
من همان برگ بهارم که غمت مرگم داد ؛

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
گفت با ما منشین کز تو سلامت برخاست​

 

[باهار]

توانا بود هرکه دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

 

[شکوفـہ بـھـاری]

توانا بود هرکه دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

درمان اگر نداری، باری به درد یاد آر
کز دوست هرچه آید آن یادگار باشد