مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[پناه.]

یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده
چشم بینا، جان آگاه، و دل بیدار ده

هر که اول بنگرد پایان کار
اندرآخر او نگردد شرمسار

 

[ایراندخت]

رواقِ منظرِ چشمِ من آشیانه‌ی توست
کَرَم نما و فرود آ که خانه خانه‌ی توست

حافظ شیرازی

 

[پناه.]

تیره گون شد کوکب بخت همایون فال من
واژگون گشت از سپهر واژگون اقبال من

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تیره گون شد کوکب بخت همایون فال من
واژگون گشت از سپهر واژگون اقبال من

نیک بخت آن کسی که داد و بخورد
شوربخت آن که او نخورد و نداد

 

[پناه.]

نیک بخت آن کسی که داد و بخورد
شوربخت آن که او نخورد و نداد

دلی کو عاشقِ رویت نباشد
همیشه غرقه در خونِ جگر باد

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دلی کو عاشقِ رویت نباشد
همیشه غرقه در خونِ جگر باد

دور از همه مردم شده‌ام در خودم امشب
پیدا شده‌ام، گم شده‌ام در خودم امشب

 

[پناه.]

دور از همه مردم شده‌ام در خودم امشب
پیدا شده‌ام، گم شده‌ام در خودم امشب

باغِ مرا چه حاجتِ سرو و صنوبر است؟
شمشادِ خانه پرورِ ما از که کمتر است؟

 

[شکوفـہ بـھـاری]

باغِ مرا چه حاجتِ سرو و صنوبر است؟
شمشادِ خانه پرورِ ما از که کمتر است؟

تنهایی و رسوایی، بی‌مهری و آزار
ای عشق ببین من چه کشیدم، تو چه کردی

 

[پناه.]

تنهایی و رسوایی، بی‌مهری و آزار
ای عشق ببین من چه کشیدم، تو چه کردی

یار من چون بخَرامد به تماشای چمن
برسانش ز من ای پیکِ صبا پیغامی

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یار من چون بخَرامد به تماشای چمن
برسانش ز من ای پیکِ صبا پیغامی

یک به یک با مژه‌هایت دل من مشغول است
میله‌های قفسم را نشمارم چه کنم؟