مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[~راوـــی~]

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه‌ی معشوقه‌ی خود می‌گذرم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه‌ی معشوقه‌ی خود می‌گذرم

من گم شده‌ام، تو گم نیی زانکه دلم
در هر چه نگه کند ترا یابد باز
عطار

 

[~راوـــی~]

ز تمام بودنی‌ها، تو همین از آن من باش
که به غیر با تو بودن، دلم آرزو ندارد

 

[شکوفـہ بـھـاری]

ز تمام بودنی‌ها، تو همین از آن من باش
که به غیر با تو بودن، دلم آرزو ندارد

دارم امید عاطفتی از جناب دوست
کردم جنایتی و امیدم به عفو اوست
حافظ شیرازی

 

[~راوـــی~]

گشودم نامه‌اش را سوختم در انتظار
کاش قاصد می‌گشود این نامه سر بسته را

 

[شکوفـہ بـھـاری]

گشودم نامه‌اش را سوختم در انتظار
کاش قاصد می‌گشود این نامه سر بسته را

از پای فتادیم چو آمد غم هجران
در درد بمردیم چو از دست دوا رفت
حافظ شیرازی

 

[~راوـــی~]

تو مرا جان و جهانی، چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی، چه کنم سود و زیان را

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تو مرا جان و جهانی، چه کنم جان و جهان را
تو مرا گنج روانی، چه کنم سود و زیان را

او همه دیده‌ست اندر درد و اندر رنج من
من نمی‌تانم که گویم نیستش بینایی
مولوی

 

[پناه.]

یک نعره مستانه ز جایی نشنیدیم
ویران شود این شهر که میخانه ندارد

 

[~راوـــی~]

دارد به جانم لرز می‌افتد رفیق؛ انگار پاییزم
دارم شبیه برگ‌های زرد و خشک از شاخه می‌ریزم