مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[Kiana']

.
به که بسپارمت ای‌خاک به بادت ندهند؟
به که بسپارمت ای‌خانه که ویران نشوی؟
- حسین جنتی

 

[Kiana']

.
می‌نوازد شیشهٔ ما را فلک، امّا به سنگ
- راقم مشهدی

 

[Ghal'eGhal'e عضو تأیید شده است.]

گیریم که پایان شب سیه سپید است
عمری که تباه غم دوران شده چه؟

 

[.مَرزمِه..مَرزمِه. عضو تأیید شده است.]

همچو شمعی در فراقت هر شبی
تا سحر عطار گریان خوش‌تر است

عطار

 

[شکوفـہ بـھـاری]

همچو شمعی در فراقت هر شبی
تا سحر عطار گریان خوش‌تر است

عطار

تیر عاشق کش ندانم بر دل حافظ که زد
این قدر دانم که از شعر ترش خون می‌چکید
حافظ شیرازی

 

[آوین]

در صداقت برتر از آیینه ای در رفاقت باده ای بی کینه ای

ای سپیدار بلند و بی پایدار می برم نام تو را با افتخار

 

[شکوفـہ بـھـاری]

در صداقت برتر از آیینه ای در رفاقت باده ای بی کینه ای

ای سپیدار بلند و بی پایدار می برم نام تو را با افتخار

روی از آن سو کن کز این سو گفت و گو را راه نیست
چون ز شش سو وارهیدی بازیابی سوی خم
مولوی

 

[آوین]

من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت
جامی و بتی و بربطی بر لب کشت
این هر سه مرا نقد و ترا نسیه بهشت

 

[شکوفـہ بـھـاری]

من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت
جامی و بتی و بربطی بر لب کشت
این هر سه مرا نقد و ترا نسیه بهشت

توانگری نه به مالست پیش اهل کمال
که مال تا لب گورست و بعد از آن اعمال
سعدی

 

[آوین]

لبش می‌بوسد و خون می‌خورد جام
رخش می‌بیند و گل می‌کند خوی