مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[Anitak]

تا چند کنم ز مرگ فریاد
چون مرگ ازوست مرگ من باد

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

در امان کی بوده‌ایم از عشق، وقتی بوی خون
باز، وحشی می‌کند باز کبوتر خورده را

 

[شکوفـہ بـھـاری]

در امان کی بوده‌ایم از عشق، وقتی بوی خون
باز، وحشی می‌کند باز کبوتر خورده را

ای که در زنجیر زلفت جای چندین آشناست
خوش فتاد آن خال مشکین بر رخ رنگین غریب

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

به فال نیک می‌گیرم که می‌آیی به دیدارم
هر از گاهی که بادی می‌گشاید پنجره ها را

 

[شکوفـہ بـھـاری]

به فال نیک می‌گیرم که می‌آیی به دیدارم
هر از گاهی که بادی می‌گشاید پنجره ها را

اگر جز به حق می‌رود جاده‌ات
در آتش فشانند سجاده‌ات

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

تو انعکاسِ من شده‌ای… کوه‌ها هنوز
تکرار می‌کنند تو را در صدای من

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تو انعکاسِ من شده‌ای… کوه‌ها هنوز
تکرار می‌کنند تو را در صدای من

نخفته‌ام ز خیالی که می‌پزد دل من
خمار صدشبه دارم شرابخانه کجاست

 

[:)MAHAK]

نخفته‌ام ز خیالی که می‌پزد دل من
خمار صدشبه دارم شرابخانه کجاست

تا دل نشودعاشق دیوانه نمی گردد
تانگذرد از تن جان جانانه نمی گردد

 

[دلشِکَستهـ.•.دلشِکَستهـ.•. عضو تأیید شده است.]

در خم زلفش دلم از بیقراری شد خلاص
خانه‌ی تاریک، عاقل می‌کند دیوانه را

رفیع_مشهدی

 

[Mansi]

از باغ می‌برند چراغانی‌ات کنند
تا کاج جشن‌های زمستانی‌ات کنند