مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[شکوفـہ بـھـاری]

وای آن دل که بدو از تو نشانی نرسد
مرده آن تن که بدو مژده جانی نرسد

در مسجد و میخانه خیالت اگر آید
محراب و کمانچه ز دو ابروی تو سازم

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

ما هر دومان خاموش خاموشیم اما
چشمان ما را در خموشی گفتگوهاست

 

[شکوفـہ بـھـاری]

ما هر دومان خاموش خاموشیم اما
چشمان ما را در خموشی گفتگوهاست

تا مگر جرعه فشاند لب جانان بر من
سال‌ها شد که منم بر در میخانه مقیم

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

من از خود نیمه‌ای را دیده بودم “عاقل” اما تو
مرا با نیمه ی دیوانه ی من آشنا کردی

 

[شکوفـہ بـھـاری]

من از خود نیمه‌ای را دیده بودم “عاقل” اما تو
مرا با نیمه ی دیوانه ی من آشنا کردی

یکی را که در بند بینی مخند
مبادا که ناگه درافتی به بند

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

دریاب ز من لذت تسلیم و رضا را
من برکه ی آرام و تو پوینده نسیمی‏

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دریاب ز من لذت تسلیم و رضا را
من برکه ی آرام و تو پوینده نسیمی‏

یکدم تو هم ای جان من شکر بیفشان ز آن دهن
تا فیض بگذارد سخن ای جان و ای جانان من

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

مثل یک شعر مرا تنگ در آغوش بگیر
که هوای غزلم سخت شبیه تن توست

 

[شکوفـہ بـھـاری]

مثل یک شعر مرا تنگ در آغوش بگیر
که هوای غزلم سخت شبیه تن توست

تکبر مکن چون به نعمت دری
که محرومی آید ز مستکبری

 

[!!AMINKHAN!!!!AMINKHAN!! عضو تأیید شده است.]

یک شهر شاهدند بسی عاشقت شدم
درگیر با تو شد همه ذرات هستی‌ام