مشاعره | مشاعره با اشعار فاضل نظری|

[Mansi]

درخت سوختهای در کنار رودم
اگر تو دلخوری از من، من از خودم سیرم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

درخت سوختهای در کنار رودم
اگر تو دلخوری از من، من از خودم سیرم

مانند اناری که سر شاخه بخشکد
افسوس که هرگز نرسیدی به کمالت!

 

[Mansi]

تو هم ای بخت، ملامتگر ما باش، ولی
سرزنش کردن ما سنگدلی می‌خواهد

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تو هم ای بخت، ملامتگر ما باش، ولی
سرزنش کردن ما سنگدلی می‌خواهد

داغی که بوسهٔ تو به لب‌های ما نهاد
یادش به خیر و خاطره‌اش جاودانه باد!

 

[Mansi]

در وقت قنوتم به کف آیینه گرفتم
جز رنگ ریا هیچ نمانده است به رخسار

 

[شکوفـہ بـھـاری]

در وقت قنوتم به کف آیینه گرفتم
جز رنگ ریا هیچ نمانده است به رخسار

روشن نمی‌شود به چراغی جهان، ولی
یادآور حقیقت پیدای نور باش

 

[Mansi]

شبیه یکدگریم و چقدر دلگیر است
شبیه بودن گل های بی شمیم به هم

 

[~راوـــی~]

مرداب زندگی همه را غرق می‌کند
ای عشق همّتی کن و دست مرا بگیر

 

[شکوفـہ بـھـاری]

مرداب زندگی همه را غرق می‌کند
ای عشق همّتی کن و دست مرا بگیر

روزی یکی از این‌همه مظلوم در زمین
می‌افکند به گردن ظالم طناب را

 

[~راوـــی~]

ای مرگ می‌رسی به من اما چقدر زود
ای عشق می‌رسم به تو اما چقدر دیر