مشاعره میز شعر کافه نویسندگان | مشاعره

[.مَرزمِه..مَرزمِه. عضو تأیید شده است.]

آرام بگیر دل که با دیدنش
گاهی نیاز میشود کندتر شوی

 

[Z A H R A]

یادت نکنم؛ این‌همه غم‌های جگر سوخته را، من چه کنم؟
فکرِ تو، مرهمِ زخمی است که سالهاست به تن، من دارم.

 

[بی صدا]

یادت نکنم؛ این‌همه غم‌های جگر سوخته را، من چه کنم؟
فکرِ تو، مرهمِ زخمی است که سالهاست به تن، من دارم.

مرا سپار به یادت، نکن مرا فراموش
که جز سرت ندارم، نکن مرا تو خاموش

 

[Z A H R A]

شیدایی و سودایی شده کارِ من!
رسوایی و دیوانگی است رسمِ من!

 

[.مَرزمِه..مَرزمِه. عضو تأیید شده است.]

ندارم درد بی درمان به جز درد پریشانی
مرا دیوانه خواهد کرد این هجر و پریشانی

 

[Z A H R A]

یک شب تا سحر شده غم را به دل کِشی؟
یک سال بگذرد آن شب برای تو بَر ناخوشی؟

 

[.مَرزمِه..مَرزمِه. عضو تأیید شده است.]

یک روز برایت مینویسم نامه ای
باشد قرار ما همان جای ِهمیشگی
تو باز کنی آن نامه را وقتی
پیچیده عطر یادگار روز تنهایی

 

[Z A H R A]

یاسِ خوش بویِ روزهایِ منی؛
وقتی که تمامِ روزم، همچو جمعه است.
می‌بویمت به جان و می‌کِشمَت تورا نفس؛
وقتی که ز دلتنگی‌، نفس‌ام گرفته است.

 

[.مَرزمِه..مَرزمِه. عضو تأیید شده است.]

تنها برای بودن با او
تو با تمام شهر جنگیدی
تنها تصور کن اگر من هم
در آن خیال ِشور انگیزم
وقتی گرفتیش در آغوشت
با او هزاران بار جنگیدم

 

[بی صدا]

من از تمام دنیا دلی بدارم از خویش
تو بردی و نماندی، چقدر تهی شدم من