نظارت همراه رمان او یک غریبه است‌| ناظر: malihe

[TAAHA]

من نمی‌تونم بگم پارتها رو کوتاه یا بلند کنی. طاها جان نویسنده شمایی من فقط چیزی رو که می‌بینم میگم. و این صرفاً به این معنی نیست که قلم یا سبک شما باید تغییر کنه. ملاک پیشرفت شماست. تصمیم نهایی با شماست.

آهان باشه.

 

[TAAHA]

ببینین من فهمیدم که شما چی میگین.
میگین که این فلاش بک ها خیلی زیاد از حده و ممکنه داستان رو جوری پیچیده کنه و به هم بزنه که به فضای داستان نیاد و خواننده کلا گیج بشه مگه نه؟
یک جورهایی من هم باهاتون موافقم ولی دوست دارم سبک داستان این طور باشه.
میگین گفت‌و‌گو و دیالوگات باید بهتر باشه، منم باهاتون موافقم.
ولی چطور من پیشرفت کنم؟
چطور یک پله دیالوگ هام بهتر بشن؟
چطور فلاش بک ها رو کنترل کنم؟

 

[malihemalihe عضو تأیید شده است.]

ببینین من فهمیدم که شما چی میگین.
میگین که این فلاش بک ها خیلی زیاد از حده و ممکنه داستان رو جوری پیچیده کنه و به هم بزنه که به فضای داستان نیاد و خواننده کلا گیج بشه مگه نه؟
یک جورهایی من هم باهاتون موافقم ولی دوست دارم سبک داستان این طور باشه.
میگین گفت‌و‌گو و دیالوگات باید بهتر باشه، منم باهاتون موافقم.

آفرین بالاخره حرفم رو گرفتی.

ولی چطور من پیشرفت کنم؟
چطور یک پله دیالوگ هام بهتر بشن؟
چطور فلاش بک ها رو کنترل کنم؟

با خوندن زیاد. نوشتن و تمرین و ممارست. این واقعاً یک شعار نیست. من خودمم همین‌کارو کردم و هنوزم دارم همین کارو می‌کنم.
دیالوگ‌هات باید هیجان داشته باشن. باید احساس بشه که شخصیت‌های داستانت زنده‌ان. تصمیم گیری می‌کنن. فقط حرف نمی‌زنن. چیزی که توی دیالوگ‌هات داشتی تا الان، معرفی دقیقی از کنجی به خواننده نمیدن.
دیالوگ‌های پارت اولت رو با پارت‌های دیگه مقایسه کن!
چیزی که توی پارت اولت پیرفت خوبی داره ولی همین که خواننده داره با کنجی آشنا میشه تو فلش بک زدی و کلا فضا رو تغییر دادی.
شما حداقل پنج پارت رو باید در زمان حال پیش ببری و خواننده رو با فضا و شرایط فعلی کنجی آشنا کنی.
اوایل پارت چهارم توی بیمارستان شروع میشه.
تو میگی کنجی هیچی یادش نمیاد. حافظش رو از دست داده. بعد یهو توی این قسمت میای میگی اشک می‌ریزه و از بی‌رحمی خسته شده.

با اشک‌های زیادی که ریخته بود و چشمان سیاه و جانی که انگار دیگر از بدنش رفته بود و از این دنیا، از این آدم ها، از این زندگی، از این همه بی‌رحمی خسته شده بود. گلدان گل‌گلی قرمز روی زمین افتاد و صدای شکستن گلدان تمام اتاق را پر کرد و قلب او هم شکست، با تمام خاطراتی که از بین رفته بودند و تمام دردها و رنج‌هایی که کشیده بود و صداهایی که در گوشش پیچیده بود و به او القا می‌کرد که تو دیگر توان زندگی را نداری...

اگه هیچی یادش نیست، چطور می‌فهمه درد و رنج‌هایی که کشیده چی بودن.

 

[TAAHA]

آفرین بالاخره حرفم رو گرفتی.

.

با خوندن زیاد. نوشتن و تمرین و ممارست. این واقعاً یک شعار نیست. من خودمم همین‌کارو کردم و هنوزم دارم همین کارو می‌کنم.
دیالوگ‌هات باید هیجان داشته باشن. باید احساس بشه که شخصیت‌های داستانت زنده‌ان. تصمیم گیری می‌کنن. فقط حرف نمی‌زنن. چیزی که توی دیالوگ‌هات داشتی تا الان، معرفی دقیقی از کنجی به خواننده نمیدن.
دیالوگ‌های پارت اولت رو با پارت‌های دیگه مقایسه کن!
چیزی که توی پارت اولت پیرفت خوبی داره ولی همین که خواننده داره با کنجی آشنا میشه تو فلش بک زدی و کلا فضا رو تغییر دادی.
شما حداقل پنج پارت رو باید در زمان حال پیش ببری و خواننده رو با فضا و شرایط فعلی کنجی آشنا کنی.
اوایل پارت چهارم توی بیمارستان شروع میشه.
تو میگی کنجی هیچی یادش نمیاد. حافظش رو از دست داده. بعد یهو توی این قسمت میای میگی اشک می‌ریزه و از بی‌رحمی خسته شده.

آهان. بله.
شما میگین مشکلی با فلاش بک ندارین ولی میگین فلاش بک خیلی یهوییه نه؟
اوه.
اون خطای پارت بود باید عوضش کنم.

اگه هیچی یادش نیست، چطور می‌فهمه درد و رنج‌هایی که کشیده چی بودن.

عاااا این یه باگ بود.
پس یه تصمیم گیری،
من فعلا این پارت هایی که نوشتم رو برای بعدا پیش خودم نگه میدارم و از توی تایپک پاک می‌کنم.
و کل به ادامه داستان می‌پردازم.
تا یک قسمت هیجانی،یهویی دیگه.
مثلا این بخش صفر کلا واسه زمان حال و توضیح کنجی و... باشه، بخش یک گذشته.
خوبه؟

 

[malihemalihe عضو تأیید شده است.]

.

آهان. بله.
شما میگین مشکلی با فلاش بک ندارین ولی میگین فلاش بک خیلی یهوییه نه؟

من کی گفتم فلش‌بک‌هات مشکل دارن؟
توی هر فصل نهایت ۲ یا ۳ فلش بک باید داشته باشی اونم صرفاً درجهت پیشبرد داستان. اونم قبلش تو زمان حال یک سوال ایجاد می‌کنی با فلش بک جوابشون رو میدی، در غیر این صورت فلش بک‌ها اضافی و گیج کننده‌ان.

اوه.
اون خطای پارت بود باید عوضش کنم.

ابهامی که میگم همین‌هاست!

عاااا این یه باگ بود.
پس یه تصمیم گیری،
من فعلا این پارت هایی که نوشتم رو برای بعدا پیش خودم نگه میدارم و از توی تایپک پاک می‌کنم.
و کل به ادامه داستان می‌پردازم.
تا یک قسمت هیجانی،یهویی دیگه.
مثلا این بخش صفر کلا واسه زمان حال باشه، بخش یک گذشته.
خوبه؟

برنامه‌ریزی‌هات رو انجام بده بعد پارت‌گذاری کن. هیچ پارتی رو هم حذف نکن. ویرایش بزن.

 

[TAAHA]

من کی گفتم فلش‌بک‌هات مشکل دارن؟
توی هر فصل نهایت ۲ یا ۳ فلش بک باید داشته باشی اونم صرفاً درجهت پیشبرد داستان. اونم قبلش تو زمان حال یک سوال ایجاد می‌کنی با فلش بک جوابشون رو میدی، در غیر این صورت فلش بک‌ها اضافی و گیج کننده‌ان.

نه ببینین این فلش بک ها برای جواب دادن به ابهامات آینده‌ست. پس اصن نیاز نیست.

ابهامی که میگم همین‌هاست!

؟

برنامه‌ریزی‌هات رو انجام بده بعد پارت‌گذاری کن. هیچ پارتی رو هم حذف نکن. ویرایش بزن.

نه اون فلاش بک ها رو باید حذف کنم چون فعلا اصلا بهشون نیازی نیست!

 

[malihemalihe عضو تأیید شده است.]

نه ببینین این فلش بک ها برای جواب دادن به ابهامات آینده‌ست. پس اصن نیاز نیست.

؟

نه اون فلاش بک ها رو باید حذف کنم چون فعلا اصلا بهشون نیازی نیست!

موفق باشی!

 

[TAAHA]

موفق باشی!

ممنوننن پس من فعلا برم فردا بریم تو کار ویرایش!

 

[TAAHA]

در حال تایپ نوشته در موضوع 'او یک غریبه است‌ | طا.ف'

یکشنبه ساعت 10:33

[آمریکا، سان فرانسیسکو - یک روز و پنج ساعت بعد از حادثه]
​

«دکترفلات، بخش آی‌سی‌یو بیمار اتاق هفت به هوش اومدن!»
صدای پرستار پشت بلندگو در راهرو پیچید.
دکتر فلات در را باز کرد و وارد اتاق شد. به پرستار گفت که وضعیت را بررسی کند و خود ضربان قلب بیمار را بررسی کرد.
پرستار گفت: «حالش خوبه، ولی...»
دکتر به نوشته‌های روی برگه پرستار نگاه کرد و منتظر ادامه حرف او ماند.
بیمار وحشت‌زده و به سختی لبانش را تکان داد: «مَ... من کی هستم؟ اینجا... کجاست؟»
دکتر با خواندن یک کلمه نگاهش روی برگه قفل شد و بعد با شنیدن حرف بیمار خشکش زد.
پرستار ادامه داد: «بر اثر ضربه‌ مغزی، حافظه‌ بلند...

• TAAHA

• 

سلام.
فلاش بک ها فعلا حذف شد، پارت آخر کمی ویرایش خورد و تا حد ممکن دیالوگ های به درد نخور حذف شد.
تایپک های آموزشی رو که گفته بودین بفرستین.

 

[malihemalihe عضو تأیید شده است.]

در حال تایپ نوشته در موضوع 'او یک غریبه است‌ | طا.ف'

یکشنبه ساعت 10:33

[آمریکا، سان فرانسیسکو - یک روز و پنج ساعت بعد از حادثه]
​

«دکترفلات، بخش آی‌سی‌یو بیمار اتاق هفت به هوش اومدن!»
صدای پرستار پشت بلندگو در راهرو پیچید.
دکتر فلات در را باز کرد و وارد اتاق شد. به پرستار گفت که وضعیت را بررسی کند و خود ضربان قلب بیمار را بررسی کرد.
پرستار گفت: «حالش خوبه، ولی...»
دکتر به نوشته‌های روی برگه پرستار نگاه کرد و منتظر ادامه حرف او ماند.
بیمار وحشت‌زده و به سختی لبانش را تکان داد: «مَ... من کی هستم؟ اینجا... کجاست؟»
دکتر با خواندن یک کلمه نگاهش روی برگه قفل شد و بعد با شنیدن حرف بیمار خشکش زد.
پرستار ادامه داد: «بر اثر ضربه‌ مغزی، حافظه‌ بلند...

• TAAHA

• 

سلام.
فلاش بک ها فعلا حذف شد، پارت آخر کمی ویرایش خورد و تا حد ممکن دیالوگ های به درد نخور حذف شد.
تایپک های آموزشی رو که گفته بودین بفرستین.

چطور فلش بک بنویسی

آموزش موضوع 'نحوه نوشتن فلش بک'

10/19/25

فلش بک ها می توانند در هر داستانی نقشی محوری ایفا کنند. برخی از افراد فلش بک را با پیشینه داستان شخصیت ها (backstory) اشتباه می گیرند، در حالی که محدودیت زمانی یک فلش بک اجازه نمی دهد که ما جزئیات زیادی را به اشتراک بگذاریم و تنها می توانیم جزئیات اندکی را برای مخاطب فاش کنیم.

• Dyva
• پاسخ‌ها: 5
• تالار: آموزش‌های جامع نویسندگی

• 

چطور قهرمان بسازی https://forum.cafewriters.xyz/threads/44369/

آموزش موضوع '«شخصیت پردازی به روش حرفه‌ای‌ها! »'

5/25/25

به نام خدا





این لیست ابزاری فوق‌العاده برای خلق شخصیت‌های چندبعدی‌ست. با پاسخ دادن به این سؤالات، نویسنده:


~به تناقضات درونی و بیرونی شخصیت پی می‌برد.

~می‌تواند تغییر و رشد شخصیت را طراحی کند.

~امکان خلق انگیزه، تعارض، و باورپذیری فراهم می‌شود.

~رابطه شخصیت با محیط و دیگران نیز روشن‌تر می‌شود.



حتی اگر قرار نیست همه‌ی این اطلاعات در متن ظاهر شوند، داشتن آن‌ها در ذهن نویسنده، شخصیت‌ها را باورپذیر و زنده می‌سازد.

راجع به هرکدوم سوالی داشتین، بگین دقیق‌تر توضیح بدم و برا الهام‌بخش بودنشون مثال هم بزنم​

• Alirix
• شخصیت پردازی حرفه ای ویژه‌ی نویسندگان
• پاسخ‌ها: 5
• تالار: آموزش‌های جامع نویسندگی

• 
• 

موضوع 'زبان بدن شخصیت‌ها'

1/16/24

?•| زبان بدن ترسیده

?•| وقتی شخصیتی ترسید ، اولین اتفاقی که می افتد این است که پاسخ " جنگ یا گریز " ایجاد می شود و باعث ترشح آدرنالین می شود. این امر باعث گشاد شدن مردمک چشم ، لرزیدن ، تسریع ضربان قلب ، تنفس سریع و برافروختگی پوست می شود. شخصیت ها ناگهان هجوم انرژی را تجربه خواهند کرد و ممکن است به محرک ها (مانند سر و صدا یا لمس) به سرعت واکنش نشان دهند - یا حتی به شدت.
این پاسخ آدرنالین غریزی است و به فرد اجازه می دهد در صورت خطر از خود محافظت کند و به آنها انرژی لازم برای فرار یا مقابله با تهدید را بدهد. با این حال ، شخصیت های شما به احتمال زیاد در موقعیت هایی ظاهر می شوند که تهدید...

• Yellow
• زبان بدن
• پاسخ‌ها: 4
• تالار: آموزش‌های جامع نویسندگی

• 

اینکه فکر می‌کنی ژانر مععمایی صرفاً استفاده از فلش بک فکر می‌کنم این تاپیک به دردت بخوره.

موضوع '« تفاوت ژانر و سبک در داستان نویسی »'

7/6/25

هوالکافی



در داستان‌نویسی، ژانر و سبک دو مفهوم بسیار مهم و متفاوت هستند که هر کدام جایگاه خاصی دارند.
در ادامه به تفاوت این دو خواهیم پرداخت و به ژانرهای نوظهور هم اشاره خواهد شد.​

• Alirix
• آموزش نویسندگی تفاوت ژانر و سبک در داستان نویسی
• پاسخ‌ها: 8
• تالار: آموزش‌های جامع نویسندگی

•