مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[شکوفـہ بـھـاری]

من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی‌آبی
ولی با خفت و خواری پی شبنم نمی‌گردم

می‌روی و شهر ویران می‌شود
شهر صحرا می‌شود تا می‌روی
فیض کاشانی

 

[Mansi]

یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش
می سپارم به تو از چشم حسود چمنش

 

[شکوفـہ بـھـاری]

یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش
می سپارم به تو از چشم حسود چمنش

شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان
که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان
حافظ شیرازی

 

[~راوـــی~]

نه شکوفه‌ای نه برگی نه ثمر نه سایه دارم
همه حیرتم که دهقان به چه کار کشت مارا

 

[شکوفـہ بـھـاری]

نه شکوفه‌ای نه برگی نه ثمر نه سایه دارم
همه حیرتم که دهقان به چه کار کشت مارا

این درگه ما درگه نومیدی نیست
صد بار اگر توبه شکستی باز آ

 

[~راوـــی~]

اين چه تيغ است که در هر رگ من زخمي از اوست
گر بگويم که تو در خون مني بهتان نيست

 

[شکوفـہ بـھـاری]

اين چه تيغ است که در هر رگ من زخمي از اوست
گر بگويم که تو در خون مني بهتان نيست

تو جان جانی‌ای در جان حقیقت
همان در پرده‌ات پنهان حقیقت
عطار

 

[~راوـــی~]

تا تو مراد من دهی، کشته مرا فراق تو
تا تو به داد من رسی، من به خدا رسیده‌ام

 

[علی یزدانی]

روی مقصود که شاهان ب دعا میطلبند
مظهرش آینه‌ی طلعت درویشان است
حافظ

 

[شکوفـہ بـھـاری]

روی مقصود که شاهان ب دعا میطلبند
مظهرش آینه‌ی طلعت درویشان است
حافظ

تا در نظر خلق نگردی کافر
در مذهب عاشقان مسلمان نشوی
ابوسعید ابوالخیر