مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[گربه سفید=))]

وطنم زنده بمان، زخم تو را می‌بندیم
ته این قصهِ غم، از ته دل می‌خندیم..

 

[اراد]

مرا با غم بخوان ربطی میانِ شعر و شادی نیست ؛
به جز لبخند ، در من هیچ چیزی غیرعادی نیست !

 

[گربه سفید=))]

تو چه داني ك پس از هر نگه ساده‌ي من ،
چه جنونـي چه نیازي چه غمیسـت ؟

 

[اراد]

تا صبحدم به یاد تو شب را قدم زدم
آتش گرفتم از تو و در صبحدم زدم

با آسمان مفاخره کردیم تاسحر
او از ستاره دم زد و من از تو دم زدم

 

[گربه سفید=))]

من نمی گویم که بنشین و فقط من را ببین
گوشه چشمی هم بیندازی ببینی قانعم

 

[اراد]

من زاده ی طوفان و بارانم ؟
درد من این است که انسانم .
تا چند باید بکشم بار گران را ؟
خورد شوم ، هیچ شوم ، هیچ بمانم

 

[گربه سفید=))]

میرسد روزی بگویی کاش پیشم مانده بود،
مرده ام سودی ندارد آن زمان یادم کنی .

 

[اراد]

یا ک جامِ پر از باده،

از عشقِ تو لبریز است.

روحم زِ تو آزاده،

و دل زِ تو دل‌ریز است.

 

[گربه سفید=))]

تو را با دیگری می‌بینم و با گریه می پرسم
از این دیگر نوازی‌ها خدایا چیست مقصودش؟

 

[Mansi]

شانه خالی نمی کنم، زیرا
با تو همواره روبرو هستم

باش تا صبح دولتم بدمد
شانه خالی نکن، بگو هستم