مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

Mansi · 5/4/26

یا رب به وقت گل گنه بنده عفو کن
وین ماجرا به سرو لب جویبار بخش

شکوفـہ بـھـاری · 5/4/26

Mansi گفت:
یا رب به وقت گل گنه بنده عفو کن
وین ماجرا به سرو لب جویبار بخش

شعر دانی چیست‌، مرواریدی از دریای عقل
شاعر آن‌ افسونگری کاین ‌طرفه‌ مروارید سفت
ملک‌الشعرای بهار

Mansi · 5/4/26

تو شمع انجمنی یکزبان و یکدل شو
خیال و کوشش پروانه بین و خندان باش

شکوفـہ بـھـاری · 5/4/26

Mansi گفت:
تو شمع انجمنی یکزبان و یکدل شو
خیال و کوشش پروانه بین و خندان باش

شیرین دهنی و شهد در شکر اوست
فرمانده روزگار فرمانبر اوست
ابوسعید ابوالخیر

Mansi · 5/4/26

تو همانی که دلم لک زده لبخندش را
او که هرگز نتوان یافت همانندش را

~راوـــی~ · 5/4/26

او که هم‌دردم شده گویا خودش هم درد بود
او خودش زخم همان مرهم که می‌آورد بود

علی یزدانی · 5/4/26

~راوـــی~ گفت:
او که هم‌دردم شده گویا خودش هم درد بود
او خودش زخم همان مرهم که می‌آورد بود

در این امید بسر شد، دریغ! عمر عزیز
که آنچه در دلم است از درم فراز آید
سعدی

شکوفـہ بـھـاری · 5/4/26

علی یزدانی گفت:
در این امید بسر شد، دریغ! عمر عزیز
که آنچه در دلم است از درم فراز آید
سعدی

در راه تو هر که نیم جانی بدهد
از لطف تو صدهزار جان یابد باز
عطار

علی یزدانی · 5/5/26

شکوفـہ بـھـاری گفت:
در راه تو هر که نیم جانی بدهد
از لطف تو صدهزار جان یابد باز
عطار

زاهدِ خلوت نشین دوش به میخانه شد
از سرِ پیمان بِرَفت با سرِ پیمانه شد

شکوفـہ بـھـاری · 5/5/26

علی یزدانی گفت:
زاهدِ خلوت نشین دوش به میخانه شد
از سرِ پیمان بِرَفت با سرِ پیمانه شد

دلم بردی به جانم قصد کردی
مرا این واقعه بس مشکل آمد
انوری