مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[شکوفـہ بـھـاری]

در آن نفس كه بميرم در آرزوي تو باشم
بدان اميد دهم جان كه خاك كوي تو باشم

مرا چون چشم سر جفتی در آفاق
بنادانی شدم زو همچو او طاق

 

[پناه.]

مرا چون چشم سر جفتی در آفاق
بنادانی شدم زو همچو او طاق

قصد سرم داری خنجر به مشت
خوشتر از این نیز توانیم کشت

 

[شکوفـہ بـھـاری]

قصد سرم داری خنجر به مشت
خوشتر از این نیز توانیم کشت

تو در این خطهٔ فساد و فجور
از دل شاد مانده‌ای رنجور

 

[پناه.]

تو در این خطهٔ فساد و فجور
از دل شاد مانده‌ای رنجور

راز درون پرده ز رندان مس*ت پرس
کاین حال نیست زاهد عالی مقام را

 

[شکوفـہ بـھـاری]

راز درون پرده ز رندان مس*ت پرس
کاین حال نیست زاهد عالی مقام را

ای سلسله عشق تو اندر پایم
بندیست ز گیسوی تو بر هر پایم

 

[پناه.]

ای سلسله عشق تو اندر پایم
بندیست ز گیسوی تو بر هر پایم

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

 

[شکوفـہ بـھـاری]

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش
هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

تو قدر خود نمی‌دانی چه گویم
ز بهر تو چنین در جستجویم

 

[پناه.]

تو قدر خود نمی‌دانی چه گویم
ز بهر تو چنین در جستجویم

ما ز بالاییم و بالا می‌رویم
ما ز دریاییم و دریا می‌رویم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

ما ز بالاییم و بالا می‌رویم
ما ز دریاییم و دریا می‌رویم

میان آب و گل افتان و خیزان
به جای اشک خون از دیده ریزان

 

[پناه.]

میان آب و گل افتان و خیزان
به جای اشک خون از دیده ریزان

نیست در میخانه‌ی قسمت کسی را اختیار
هر چه ساقی می‌دهد، ناچار می‌باید کشید