مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[گربه سفید=))]

تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد
چند از پی هر زشت و نکو خواهی شد

 

[.مَرزمِه..مَرزمِه. عضو تأیید شده است.]

دریغ‌ست ایران که ویران شود
کنامِ پلنگان و شیران شود

فردوسی

 

[گربه سیاه=))]

دل به امید صدایی که مگر از تو رسد
ناله ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد

 

[پناه.]

دوش آگهی ز یارِ سفر کرده داد باد
من نیز دل به باد دهم، هر چه باد باد

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

دل خون شد از امید و نشد یار یار من
ای وای! بر من و دل امیدوار من

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دل خون شد از امید و نشد یار یار من
ای وای! بر من و دل امیدوار من

نوای بلبل عاشق شنو، نه ناله چنگ
که از محبت گل شد برو هوا تاری

 

[Mansi]

یک بار به من قرعهٔ عاشق شدن افتاد
یک بار دگر، بار دگر، بار دگر...نه!

 

[گربه نقره ای=))]

یک بار به من قرعهٔ عاشق شدن افتاد
یک بار دگر، بار دگر، بار دگر...نه!

هر که اول بنگرد پایان کار
اندر آخر او نگردد شرمسار

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

رَود به خواب، دو چشم از خیالِ تو؟ هیهات
بُوَد صبور، دل اندر فراقِ تو؟ حاشاک