مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

مُردم و خود را ز غمهای جهان کردم خلاص
عالمی را هم ز فریاد و فغان کردم خلاص

 

[ذهن هراس]

صبا بگذر به آسایش‌سرای دل،
خبر از یارم آور، ای خدای دل.

 

[Evil girl]

دل از غمِ تو خسته شد ولی هنوز

به یادِ چشمت است و بی‌قرارِ روز

 

[ذهن هراس]

زلالِ عشق، در دلِ شب می‌تابد،

زخمِ دل، از مهربانی می‌خوابد.

زبانِ باد، خبرِ بهار آورَد،

زیرِ نورِ ماه، دلم بی‌تابَد

 

[مرهممرهم عضو تأیید شده است.]

دل و جانیکه دربردم من از ترکان قفقازی

به شوخی می برند از من سیه چشمان شیرازی

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

یارب، چه شود گر من بیدل به همه عمر
یک بار تو را بر سر بازار نبینم

امروز درین شهر دلی نیست که او را
در دام بلای تو گرفتار نبینم

 

[مرهممرهم عضو تأیید شده است.]

مرا به رندی و عشق، آن فضول عیب کُنَد

که اعتراض بر اسرارِ علمِ غیب کُنَد

 

[Mansi]

دوستان دخترِ رَز توبه ز مستوری کرد
شد سویِ محتسب و کار به دستوری کرد

 

[FarzaneFarzane عضو تأیید شده است.]

دانی که مرا بزمگه عیش کدامست؟
جایی که تو را بینم و اغیار نبینم

 

[Mansi]

من تو را دیدم و آرام به خاک افتادم
و از آن روز که در بندِ تواَم آزادم