مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[Mansi]

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
واندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

دولت که یاریت کرد پیوسته باد یارت
ایزد که داورت ساخت همواره یاورت باد

 

[دلشِکَستهـ.•.دلشِکَستهـ.•. عضو تأیید شده است.]

در کوی عشق باشد جان را خطر، اگرچه
جایی که عشق باشد، جان را خطر نباشد

سلمان_ساوجی

 

[شکوفـہ بـھـاری]

در کوی عشق باشد جان را خطر، اگرچه
جایی که عشق باشد، جان را خطر نباشد

سلمان_ساوجی

دل زنده کنید تا بمیرد ناکام
این نظم سیاه و فقر در ظلمت شام

 

[دلشِکَستهـ.•.دلشِکَستهـ.•. عضو تأیید شده است.]

دل زنده کنید تا بمیرد ناکام
این نظم سیاه و فقر در ظلمت شام

من از دست کمان‌داران ابرو
نمی‌یارم گذر کردن به هر سو...

_سعدی

 

[شکوفـہ بـھـاری]

من از دست کمان‌داران ابرو
نمی‌یارم گذر کردن به هر سو...

_سعدی

وفا از هر که جویم بی‌نشان است
جفا از هر که گویم بی‌شمار است

 

[دلشِکَستهـ.•.دلشِکَستهـ.•. عضو تأیید شده است.]

تو گل ناز منی گر همه خار جگرند
باش با من که همه رهگذران می‌گذرند.

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تو گل ناز منی گر همه خار جگرند
باش با من که همه رهگذران می‌گذرند.

درها همه بسته‌اند الا در تو
تا ره نبرد غریب الا بر تو

 

[arameshm]

درها همه بسته‌اند الا در تو
تا ره نبرد غریب الا بر تو

ور تحمل نکنم جور زمان را چه کنم
داوری نیست که از وی بستاند دادم.

 

[دلشِکَستهـ.•.دلشِکَستهـ.•. عضو تأیید شده است.]

می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب
چون نیک بنگری همه تزویر می‌کنند

حافظ