مشاعره | مشاعره با اشعار شاعران |

[Mansi]

تو ماه بودی و بوسيدن‌ات نمی‌دانی...
چه ساده داشت مرا هم بلندقد میکرد

 

[پناه.]

در شبی پر ستاره و آرام دختری در عذاب می میرد
دختری در عذاب تنهایی غـــرق در التهاب می میرد

 

[~راوـــی~]

دوش به خواب دیده‌ام روی ندیدهٔ تو را
وز مژه آب داده‌ام باغ نچیدهٔ تو را

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دوش به خواب دیده‌ام روی ندیدهٔ تو را
وز مژه آب داده‌ام باغ نچیدهٔ تو را

از تن باریک من زنار ساخت
وز دل سنگینم آتشگاه کرد

 

[~راوـــی~]

دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

 

[شکوفـہ بـھـاری]

دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

ارغوان رنگش رخ است و ارغوان رنگش قبا
هر یکی‌ گویی به سرخی ارغوانی دیگرست

 

[~راوـــی~]

تو محالی و به ممکن شدنت درگیرم
من همانم که تو غمگین بشوی، می‌میرم

 

[شکوفـہ بـھـاری]

تو محالی و به ممکن شدنت درگیرم
من همانم که تو غمگین بشوی، می‌میرم

مشک از چین طلب که نیم شبی
چینی از زلف تو به چین افتاد

 

[~راوـــی~]

درد دل پوشیده مانی تا جگر پرخون شود
به که با دشمن نمایی حال زار خویش را

 

[شکوفـہ بـھـاری]

درد دل پوشیده مانی تا جگر پرخون شود
به که با دشمن نمایی حال زار خویش را

اگر چرخ فلک باشد حریرم
ستاره سر بسر باشد دبیرم